2. Knubbel der Kölsche Funke rut-wieß vun 1823 e.V. - Rote Funken, Köln

zur Homepage der Roten Funken Köln:

Link zur offiziellen Homepage der Kölsche Funke rut-wieß vun 1823 e.V. - Rote Funken Köln
2. Knubbel der Kölsche Funke rut-wieß vun 1823 e.V. - Rote Funken, Köln
Knubbeltour 2004
2. Knubbel in Prag

Prag

Knubbeltour in Rein-Kultor

Vun Günter Leitner "Bäbbel" un Michael Sebus “Hülbeer”

Wä noh Prag flege well, moß allt jet för Kultor övverich han. Mer vum II. Knubbel han dat. Dorüm gingk et em September en die Golde Stadt Prag.

Weil hückzedags et Busfahre dörer ess als et flege, sin mer gefloge. Et wor et eschte Mol, dat d’r II. Knubbel bei ner Knubbeltour en de Luft gingk. Wie ävver dä Schavu us en en ahl Proppellermaschin setze wollt, fingen allt bei en paar Funke dä Darm aan zo rebeleere. Mallich wor fruh, dat hä zwei Ungerbotze bei sech hat. Eine Knubbelfründ wor suh opgeräch, dat hä singe Pass nit finge kunnt. Hä meinten, en Knippskaat vun der KVB däten et och, un en Prag wööd ihn sowieso keine kenne.

Mer han ihn zwangswies legitemeet un avv gingk et met nem Fleger, zo dem mer Vertraue hadden, winnigstens jet mih, als wie zo däm ahle Wolkebello. En ner jode Stund wore mer en Prag. Kultur will gefläg sin. Mer wonnte deshalv och nit en nem Prager Behelfsheim. Mer hadden för die Dag e 5-Stäne-Quatteer betrocke, et Interconti medden in der Josefstadt. Vum Finster us kunnt mer op de Moldau lore. Wat uns Kultortouriste tireck opfeel, woren die ville bungkte Platisk-Köh, die üvverall en d’r Stadt eröm stundte.250 Stöck han mer gezallt. Suzesage de Ersatz-Ihrejungfraue, die mer eigentlich bei unserem Empfang erwadt hädden. Die Plastik-Köh wore von Firme för ne soziale Zweck gesponsert. 15.000 Euro et Stöck, doför hädden sei och en Häd echte Ohße talpe losse künne.

Gemötlich wood gefröhstöck. Dann ävver wore mer Kultorbesssssene nit mih zo halde. Aan Maß woodte ahl Hüser, Kirche un Paläste belort. Och d’r Jüddefriedhoff krägte mer zo sin. Dä ahle Polverton dä mer sohche, leet uns aan uns stämmige Ülepooz denke.

Unse Stadtföhrer heesch Mätes. Hä sohch och us wie ne avgehalfterte Zint Mätes. Ohne Päd un ohne Mantel. Hä zeigten uns, wo d’r Prager Finstersturz stattgefunge hät. Mätes meinten, dat wör nix Besonderes gewäß, denn donoh hädden sei alle Nas lang einer us däm Finster geschmesse. Hä gov sech och Möh zo erkläre, weshalv Prag de „Golde Stadt“ genannt wööd. Dat hing met dä Hüüsergivvele zosamme. Allewied en d’r Sonn däten die goldig glitzere un glänze. Noch hück kann mer bestaune, wat se aan Romantik, Gotik un Barock zosamme gebaut han. En einem der schönste Jugendstilhüser han mer dann zo Meddag gegesse, dat wor dat „Repräsentantehus“.

Nommendags kunnte mer jet räste. Dat wor och nüdig. Manch einer hadden sech beim klabastere dorch Prag Blodere gelaufe. Ovends gingk et dann widder pickfein her. Op Enladung vun zwei jot Knubbelfründe soße mer en ner vürnehm Weetschaff met Bleck op de Moldau. Als et dann schleßlich Zick wor op uns Querteer aanzogon, sohchen e paar von uns de Karlsbrück zweimol. Se övverlägten sech, öwer wat vun denne zwei Bröcke se gon wollte. En Deil vun der Funke gingk wigger op Bildungstour un sohchen sech en Prag de Weetschafte un Rutleschkaschemme jet nöher aan.

Anderendags gingk et dann mem Omnibus dörch alle Veedel vun Prag. En Sunnesching log d’r Hradschin un de Prager Burg. Wie mer aan d’r Veitsdom kome, dachte mer, hä wör e Bröderche vum Kölner Dom. Des Nommendags sohch mer mänche Funk sing letzte Krun gägen jot Drachefoder entuusche. Dat Leevje doheim sollt jo wesse wo mer wore. Ovends gasteerte mer em „U-Fleeku“, nem typisch tschechische Bräues. Bei dem Beer, dat et do gov, kom et Heimwieh op. Et sohch us wie Düsseldorfer-Alt un mer besennten uns op unsre Kultor-Opdrag. Em nu hadden mer dem Lokalmusikus de kölsche Tön beigebraht. Met klockeklore Stemme han mer ein Leed nohm andere geschmettert. Immermih krägten mer dat Geföhl, dat dat eine d’r kulturelle Höhepunkte wor, dä mer erlävten. Nohdäm mer dä Lade leddig gesunge hadden, kunnt sech jeder noch op eige Fuus Prag aanlore.

Am Sunndagmorje hatt unse Schavu eigens för uns e Marathonrenne rund öm et Interconti aangesatz. En Dixielandband spellten op un gov dem Fröhschobbe d’r richtigen Drieh. Dann wood et Zick, op et Schedd zog on. Met däm Wellebrecher gingk et de Moldau erop un erav. Einer vun uns wor noch su en der Bunne, dat hä frogte: „Wann kumme mer aan et Sibbegebirg, sin mer allt en Königswinter ?“ „Nä“, saht einer, „et Schiff hät gedrieht, mer sin bahl widder en Wesseling.“

Löstig un fidel komen mir ovends aan der Prager Flogplatz. Övver de Wolke gingk et op Kölle aan. Nohn er Stund sohch mer vun bovve dann d’r Dom. En wunderschöne Knubbeltour gingk zo Engk.

E Kumplement gehört all denne Funkefründe, die sech öm die Knubbel-Tour bemöht han. Dat Programm leef we am Schnörche, mer han vill gesin un vill erläv. De Funke-Fründschhaff wood verdeef un uns Schavu wor glöcklich.

Woren se doch all widder got doheim un vör allem – „dä Finstersturz vun Prag“ han se all –ohne Hals- un Beinbruch- heil övverstande.


Besucher Nr.

 

(c) 2006 - 2009 / 2. Knubbel der Kölsche Funke rut-wieß vun 1823 e.V. - Rote Funken Köln [Stand: 04.03.2009]
       Webmaster: Ingo E. Müller - Fleutekies